آقای همسر جان

شاید اگه تو بودی...

تو! دوست خوب قدیمی!!!

تویی که حتی خودت هم نمیدونی بودنت برام چقدر آرامش بخش بود...

شاید اگه تو بودی، حال این روزهای من بهتر بود

خرابتر از خرابم!

خسته از حرفها و گلایه ها و توهین ها و تحقیرها

...

دخترکم پناه خرابی های من شده، خدایا شکرت که هست...

بی معرفت دوست داشتنی

امروز، کنار خاکت، کنار سنگت، خیلی تنها بودم

خیلی وقته دلم برای زنگ زدن ها و احوالپرسی هات تنگ شده

بهت زنگ زدم... خانومه گفت تماس شما از طریق پیامک بهش میرسه...

یه بغضی افتاد تو گلوم، چنگ زد...

شب با محسن رفتیم بیرون شهر توی تاریکی نشستیم و من آروم آروم زیر نم نم بارون اشک ریختم، اما بغضه بازم چنگ زد، گلوم سوخت...

هنوزم میسوزه... هنوزم می سوزم...

یادم آمد قبلا ها، وقتی میخوابیدم آرزو میکردم فردا، معجزه خدا کوچک شدن دماغم باشد!

الان، میخوابم و آرزو میکنم صبح که بیدار شدم، همسر و فرزند و پدر و مادرم سلامت باشند...